Bugün Günlerden Zeki Müren...

Tam 15 yıl önce Trt İzmir Stüdyolarına gitmek için Bodrum'dan yola çıktı Nam-ı Diğer Sanat Güneşi. Günde otuzun üzerinde ilaç yutması gerekiyormuş fakat yolculuğa çıkarken bu ilaçların hiç birini yanına almamış, yalnızca dil altı tansiyon haplarını almış. O gün giydiği giysisine de 'Son Gece' adını vermiş, tabi biliyoruz ki Zeki Müren sahne kostümlerinin her birine kendince bir isim vermişti, o kara günde giydiği ise son gece adlı kostüm... Bizi bırakıp gitmeye kararlıydı besbelli Paşamız... Daha eski yıllarda doğmuş olmak isterdim, onu sahnede izleyip, avuçlarım patlayana kadar alışlamak zevkini duyamamış olmak büyük bir uhdeden çok derin bir eksiklik olacak içimde daima.

Zeki Müren sahnelerde adeta bir devrim yaratmış. Sahne tipi üzerinde bir pdyum kurarak dinleyicilerine daha yakın olmak istemiş. Refakatçi saz sanatçıları üzerindeki giysilerde büyük değişiklikler yapmış, ki bu şahıslar üstadlar ve Zeki Müren hiçbir zaman onlardan hürmetini eksik etmemiş, tatlı dilli ve saygılı oluşu, güzel üslubu ona kapıları açmış çoğu zaman. Bunların hepsi bir yana Zeki Müren muhteşem, pürüzsüz, duygu dolu o güzel sesiyle sevenlerini mest etmiş ve hayranları ile arasında çok kuvvetli bir bağ kurmuş. Sadece sesinin güzelliği değil, kibarlığı, saygısı ve bunun karşısında görmüş olduğu hürmet, sadakat ve saygınlık halk ile Zeki Müren arasında kuvveti tayin edilemez bir bağ kurmuş. Hiç birşey kolay değil tabiki, sahneden ayrılırken asla seyircilerine sırtını dönmemiş, düşünebiliyor musunuz bu saygıyı bu sevgiyi, nasıl müthiş bir şeydir. Şimdilerde ekranlarda yer kaplayan ve hatta dolup taşan, kendilerine 'Sanatçı' demek cür'etini gösterenlere yıllar verecektir en güzel cevabı. Zeki Müren seviliyor, dinleniyor ve asla da unutulmayacak, o ülkemizin ufuklarında parıl parıl parlayan Sanat Güneşimiz. Türk Sanat Müziğinin bu derece sevilmesinde haklı bir paya sahiptir Zeki Müren. Satırlara sığamayacak bir aşk ve hayranlıkla kendisine bağlıyım, tapıyorum yalan değil...

Zeki Müren'in birbirinden güzel besteleri ve yine birbirinden güzel filmleri var. İçlerinden birini izleyemedim ama onu da bir şekilde bulup izleyeceğimden eminim.

Tabi bir de plak koleksiyonum var, asla vazgeçmeyeceğim bir zevk bu benim için. 45'lik plakların yanında birkaç adet LP de elimde bulunmakta, tabi piyasa da longplaylerin uçuk fiyatlara satılıyor oluşları benim de durumumu güçleştirmekte. Zaten plakları biriktirmeye ve sevdiğim şarkıların plaklarının alarak bu koleksiyona başladığımdan beri 1 yıl geçmiş değil, yine de elimde hatrı sayılır bir plak stoğu var. Kim bilir belki de daha sonra taş plakları almaya girişirim. Taş plaklar daha bir pahalı, artık bu plakların güncel marketlerde piyasası kalmadığı için fiyatları el yakıyor. Longplayler azda olsa basıldığı için fiyatları biraz daha uygun, ama tabi basılanlarda eskiler gibi değil. 40 seneyi doldurmuş bir longplay 75 TL'den aşağı satılmıyor, bu da toplamayı biraz güçleştiriyor. Zaten bu tür şeyler hop diye tek seferde yapılacak işler değil, zamanla yavaş yavaş, fırsatını buldukça, maddi durumun izin verdikçe mümkün olabiliyor...Konu başka yerlere geldi tabi, musiki olunca mavzu bahis plaklardan bahsetmemek olmuyor.

Evet bugün günlerden Zeki Müren. Pek çoklarımız onu büyük bir sevgi, saygı ve muhabbetle anıyor, mütebessim yüzüyle hatırlıyoruz. Sizlerde onu anmaktan, şarkılarını dinlemekten vazgeçmeyiniz. Eninde ya da sonunda herkes bir Zeki Müren şarkısı dinleyip hülyalara dalıyordur, tarzınız ne olursa olsun hepiniz bir Zeki Müren şarkısı bilirsiniz. O zaman hep beraber büyük ustayı anıyoruz ve birbirinden güzel bestelerini de dinlemeyi unutmuyoruz...Sen çok yaşa Zeki Müren...

Simdi Ben Diyorum Ya..

Şimdi ben diyorum ya ne varsa eskide eskilerde var. Öyle değil mi? Bir plağı alıp pikaba yerleştirdiğinizde odanızı hatta bulunduğunuz mekanı sıcacık yapan o soyut zevk başka nerede var? Öylesine bir zevk ki o gözlerde yaşa, kulaklarda adeta aşinalık yaratan bir sadaya dönüşür. Sonra o ses Zeki Müren olur, adeta ruhuna dokunur, pırıl pırıl parlar gözlerinde, yüreğinde, sonra Müzeyyen Senar olur, taş plaklar çatırdaya çatırdaya dönmeye başlar. Pikaptaki plak dönmeye başladı mı sen artık orada tek değilsindir. Sana özel şarkı söyleyen bir vardır hemen yanı başında. İyi ki yıllara dayanmış o güzel plaklar...

Notorious - Aşktan da Üstün

Cary Grant ve Ingrid Bergman müthiş bir oyunculuk sergiliyor, bir Alfred Hitchcock filmi olan 1946 yapımı Notorious'ta. Sanırsam çevirisi Aşktan da Üstün anlamına geliyor. Ajan olarak çalışmaya başlayan Alicia ile bilgileri ilettiği Devlin arasındaki gurur dolu aşkın yanında harika bir olay örgüsü içeren sürükleyici bir yapım. İzlenmesini tavsiye ederim, hem de şiddetle... :)

Bir Kadın Cinayeti...

Hukuk sistemimizde Nişanlanma-Evlenme-Boşanma evrelerinin her biri hukuki yaptırımlara bağlanmış durumda. Nişanlanma güzel ve sorunsuz evre, hatta insanların çoğu can atıyor bir an önce gerçekleşsin diye-tabi bunu tamamen aşk evliliği yapan çiftler için söylüyorum- ama fakat lakin aynı heyecanı taşımayan çiftler de yok değil. Gelelim ikinci evreye, ismi evlilik. Bir kadın ve bir erkek kanunlar altında birleşerek bir evde yaşamaya başlar ve bu da evliliktir. Kimilerine göre nişanlılıktan daha da eğlenceli, kimilerine göre ise zamanla hiçbir heyecanı kalmayan bir beraberlik. Hal böyleyken evlilik bazen katlanılmaz hale gelebiliyor. Bazen bu katlanılmazlıklara şahitlik eden minik insanlarda bulunabiliyor. Ah ne yazık onlara! Neyse. Son evre olan boşanmaya giden, bazen geri tepen bazen bu konudaki kararlılığında direnç gösteren nakavt olmuş evlilikler var. Sevgili ülkemizde nice evlilikler var ki böyle nakavt olduğu halde, bu birliğin öteki tarafında yer alan şahsiyeti, insanlar konuşa konuşa, usulünden hareketle ikna etmeye çalışmak yerine silahları konuşturuyorlar. Buradaki silah kavramını da tabi TCK m.6'ya göre tayin etmek mümkündür.

Kalp hizasında yaratılan kadın, her ülkede erkeklerden kısa boyludur, erkekler hep uzun boyludur. Bu da sanırım, kalp hizasında yaratıldı, sevilsin diye, sözünü doğruluyor. Herneyse, konuyu kadın cinayetlerine getirmeye çalışıyorum. Çok konuşmak belki fuzuli, her şey pür-i pak ki ülkemizde erkekler kadınların hizmetkarlıklarını ve zavallılıklarını kullanmayı alışkanlık bilmeye başlamış ki, kadın 'boşanmak istiyorum' dediği anda kesici, delici, patlayıcı ve sair silahlarla ölüme gönderiliyor. Sadece böyle bir saptama da bulundum. Bu erkekleri bu kadar cesur yapan nedir? Bu kadar cani yapan nedir? Böylesine düşüncesiz ve iktidar çılgını olabilmelerinin sebebi nedir peki? Bir gün bu kişiler hakkında bir araştırma yapmak isterim aslında. Merak ettiğim ve sormak istediğim çok fazla şey var aslında onlara. Kendime sormuyor muyum? Gayet tabi soruyorum, ama bir erkek bünyesinin ne tür bir olguyla hareket ettiğini saptamam imkansız, çünkü birbirimizden çok farklı yaratıklarız, bu aşikar. Ama tabi ki bazı sanrılarım var, hipotezlerim.

Büyük Usta Nazım Hikmet diyor ya;

"Ve kadınlar,
bizim kadınlarımız:
korkunç ve mübarek elleri,
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yarimiz
ve sanki hiç yaşamamış gibi ölen
ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen"

Sadece bu satırlar bile anlatıyor, ülkemizde kadının değerini, evet kadının adı yok! Ne yazık ki. Dün öldürülen Fatmaydı, bugünkü Ayşe ve Belki yarın ki de Ayşe olacak ve isimler belki de hiç değişmeyecek...

Onlar aslında bu ülkenin herşeyi, çocukları büyüten, yediren içiren, evine bakan, yuvasını yapan dişi kuş ve tabi bir de kuşun kanadını kıranlar var, onlardan söz etmeye hacet yok tabi, onlar eli silah tutan ve hala ve hala insanların konuşarak anlaşan yaratıklar olarak yaratıldığını kavrayamayanlar. İşte bir kez daha : Ne YAZIK!!!

Yıllar önce Ajanslarda izlediğim bir haber aklıma geliyor. Karısına kendi böbreğini veren bir erkek... Şaşırmıştım, gerçekten! 2011 yılında daha alışılmış bir olay haline gelmeye başlayan ise Kadın Cinayet(ler)i... Nerden geldik nereye gidiyoruz çok merak ediyorum ve makus talihimizi yenebileceğimize inanmadığım bir konu hakkında yazı yazıyorum.

Kadın gibi hassas bir canlıyı öldürmek aslında o kadar kolay ki, bir sert bakış, bir kötü söz, bir soğuk tavır bile yeter bazen, hayır hacet yok silahlara. Ama o kadın bilir misiniz, küllerinden doğar her gün, yaşadığı her şeye inat, dipdiri ve yepyeni olabilmeyi başarır, eninde ya da sonunda...